Jakoś tak się składa, że najlepiej wychodzą nam, za wyjątkiem ciąży, przyjazdu teściowej i kontroli skarbówki, przedsięwzięcia nieplanowane. I tym razem tak było. Zbiórka o godz. 10.30 pod parkiem i spontaniczna decyzja o wyjeździe w okolice Skierbieszowskiego Parku Krajobrazowego.
W Dębowcu skręcamy w prawo na Łaziska i pierwszy postój "pod lipą" miejscowego kościółka:
Nieopodal gorzelnia, ale trwała msza i jakoś nie wypadało zwiedzać i robić fotek.
Podziwiając piękne jesienne krajobrazy:
jedziemy przez Iłowiec, Szorcówkę, Hajowniki i Lipinę Nową do Skierbieszowa, by stamtąd skierować się przez Podwysokie, Zalesie i Kraśniczyn do Bończy.
W Bończy krótki postój przy cerkwi:
i ruszamy do Wojsławic, gdzie znowu podziwiamy miejscową cerkiew i piękny, przestronny rynek:
Ponieważ nastała pora obiadowa planujemy gdzie by tu coś pożreć:
Wybór pada na restaurację "U Chłopa" w Hrubieszowie.
Po smacznym, sutym, ale o dziwo niedrogim posiłku postanawiamy odwiedzić ziemię łaszczowiecką.
Przez Mircze, Witków, Poturzyn i Nowosiółki docieramy w okolice Łaszczowa, więc nie wypada nie odwiedzić Zagłobów. Ich poobiednia sjesta zostaje brutalnie przerwana naszym najazdem:
Pijemy kawę i herbatę oraz oglądamy nowy nabytek Zagłoby:
Zaczyna zmierzchać, więc obieramy azymut na Zamość.
Przez Tyszowce i Komarów docieramy do Zamościa, gdzie jeszcze rzut oka na Starówkę i do garaży.
Ponad 200 km w przepięknej jesiennej scenerii, przy cudownej pogodzie nie może nie wzbudzać zadowolenia.
Namiastka "Płonących Bieszczad" za nami. Teraz, gdy piękna aura się utrzymuje:
pora jeszcze przed wyjęciem akumulatorów na zimę, ruszyć na południe.